Bir kaybın arkasından yazmak zor, Tomo Dayday gibi bir kaybın arkasından yazmak ise daha da zor. Geride bıraktığımız bu bir senede sürekli hatırladığımız, gülerek birbirimize anlattığımız bir dolu an varken; kâğıtla kalemle baş başa kaldığımızda nereden başlayacağımızı gerçekten bilmiyoruz.